Πώς η ελληνική έχασε το απαρέμφατο

Η αρχαία ελληνική χρησιμοποιούσε ελεύθερα το απαρέμφατο. Στη μεσαιωνική περίοδο αρχίζει να αντικαθίσταται από περίφραση με «να» και υποτακτική, ώσπου η νέα ελληνική το εγκαταλείπει σχεδόν εντελώς.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το ίδιο συνέβη και στους γείτονες. Βουλγαρικά, ρουμανικά, αλβανικά και σερβικές διάλεκτοι εμφανίζουν την ίδια υποχώρηση, παρότι ανήκουν σε διαφορετικούς κλάδους γλωσσών.

Το φαινόμενο ονομάζεται βαλκανική γλωσσική ένωση. Γλώσσες που δεν συγγενεύουν στενά αποκτούν κοινά δομικά χαρακτηριστικά επειδή οι ομιλητές τους ζουν μαζί, εμπορεύονται και συχνά είναι δίγλωσσοι.

Είναι μια υπενθύμιση ότι η γλώσσα δεν αλλάζει μόνο κληρονομικά, από γενιά σε γενιά, αλλά και οριζόντια — από γείτονα σε γείτονα.