Ο νόμος του Grimm: γιατί το «πούς» έγινε «foot»
24 Ιουνίου 2026 · 1 λεπτό ανάγνωση
Ο Γιάκομπ Γκριμ, γνωστός για τα παραμύθια, ήταν και φιλόλογος. Το 1822 διατύπωσε συστηματικά μια παρατήρηση: τα κλειστά σύμφωνα των γερμανικών γλωσσών έχουν μετατοπιστεί συνολικά σε σχέση με τις υπόλοιπες ινδοευρωπαϊκές.
Το ινδοευρωπαϊκό p έγινε f: «πούς» και «foot», «πατήρ» και «father», «πυρ» και «fire». Το t έγινε th: «τρεις» και «three». Το k έγινε h: «καρδία» και «heart», «κύων» και «hound».
Η σημασία δεν είναι στα μεμονωμένα ζευγάρια αλλά στην κανονικότητα. Η αλλαγή δεν διάλεξε λέξεις — εφαρμόστηκε στο σύστημα. Αυτή η κανονικότητα επέτρεψε στη γλωσσολογία να προβλέπει τύπους, όχι απλώς να τους περιγράφει.
Εκεί που ο νόμος φαινόταν να αποτυγχάνει, η εξήγηση βρέθηκε αργότερα: ο νόμος του Verner έδειξε ότι οι εξαιρέσεις εξαρτώνται από τη θέση του αρχαίου τόνου. Ακόμη και οι εξαιρέσεις, δηλαδή, είχαν κανόνα.
